Conformiteitsbeoordeling en accreditatie

Inhoudsopgave

Deze webpagina legt kort uit wat conformiteitsbeoordeling en accreditatie is en hoe je dit kunt toepassen in overheidsbeleid. Ga je aan de slag met het inregelen van een wettelijk conformiteitsbeoordelingsstelsel? Raadpleeg dan ook de handreiking (binnenkort beschikbaar), het kabinetsstandpunt en het rapport bij het kabinetsstandpunt.

De handreiking (binnenkort beschikbaar) legt uitgebreider uit hoe je conformiteitsbeoordeling en accreditatie toepast in overheidsbeleid en welke aandachtspunten er zijn. De handreiking is een beknopte en praktische samenvatting van het kabinetsstandpunt. Het kabinetsstandpunt en het rapport bij het kabinetsstandpunt zijn uitgebreider en zeker belangrijk om ook te raadplegen als je een wettelijk stelsel inregelt. Zie voor overige relevante bronnen en contactpersonen 3. Waar vind ik meer informatie.

1. Wat is conformiteitsbeoordeling en accreditatie?

Mensen moeten in het dagelijks leven kunnen vertrouwen op de kwaliteit en veiligheid van producten en diensten. Bijvoorbeeld dat liften veilig zijn, dat vlees niet te veel bacteriën bevat, dat arbeidsmiddelen en persoonlijke beschermingsmiddelen veilig gebruikt kunnen worden en dat installateurs deskundig werken. 

Conformiteitsbeoordeling en accreditatie geven een inzicht in de kwaliteit van producten en diensten, ook als dat niet direct goed te zien is. Het systeem van conformiteitsbeoordeling en accreditatie helpt bij het vertrouwen op de kwaliteit en veiligheid van producten en diensten. Dit inzicht maakt (internationale) handel makkelijker en draagt bij aan het goed werken van markten. 

Via een conformiteitsbeoordeling tonen ondernemers aan of een product, dienst of proces voldoet aan eisen die zijn vastgesteld in regelgeving of normen. Zij laten een conformiteitsbeoordelende instantie (CBI) hun product, dienst of proces controleren. Die geeft dan een certificaat of rapport af.

De Raad voor Accreditatie (RvA) ziet erop toe dat de CBI goed handelt. Met een accreditatieverklaring laat de RvA zien dat de CBI haar werk deskundig, onpartijdig en consistent uitvoert. De RvA is de enige partij in Nederland die een accreditatieverklaring mag uitgeven. 

Het stelsel van conformiteitsbeoordeling en accreditatie heeft meerdere niveaus: de CBI controleert het product of de dienst. De RvA toetst de CBI. 

de CBI controleert of een product of dienst voldoet aan de eisen. De Raad voor Accreditatie accrediteert de activiteiten van de CBI. Met deze accreditatie toont de CBI haar deskundigheid, onpartijdigheid en consistente bedrijfsvoering aan.

Afbeelding 1: de CBI controleert of een product of dienst voldoet aan de eisen. De Raad voor Accreditatie accrediteert de activiteiten van de CBI. Met deze accreditatie toont de CBI haar deskundigheid, onpartijdigheid en consistente bedrijfsvoering aan. 

Conformiteitsbeoordeling en accreditatie zijn ontstaan als zelfreguleringsinstrument. Het systeem wordt ook gebruikt  in regelgeving of bij overheidsbeleid

Zelfregulering betekent dat het initiatief om eisen en normen op te stellen, daaraan te voldoen en de controle daarop, komt vanuit de sector. De sector wil zelf de kwaliteit bewaken. Denk bijvoorbeeld aan kwaliteitsmanagementsystemen.

Het meenemen van conformiteitsbeoordeling en accreditatie in overheidsbeleid sluit aan bij de eigen verantwoordelijkheid en expertise van de sector. Het is een voordeel als sommige sectoren zelf al zijn begonnen met initiatieven om kwaliteit te bewaken. De conformiteit wordt beoordeeld aan de hand van eisen en normen die de sector zelf maakt (waarbij de overheid in meer of mindere mate kan sturen). 

Dit heeft een aantal voordelen:

  • Er is minder gedetailleerde overheidsregulering nodig.
  • Het systeem sluit goed aan bij de praktijk.
  • In tegenstelling tot wet- en regelgeving kunnen nieuwe technische ontwikkelingen in de conformiteitsbeoordeling relatief snel worden meegenomen.
  • Het toetsen of een product of dienst aan een bepaalde eis of norm voldoen, vereist soms specifieke kennis, die vooral bij de sector zelf aanwezig is.

Belangrijke aandachtspunten zijn:

Conformiteitsbeoordeling: controleren of producten en diensten aan geldende eisen voldoen

Bij conformiteitsbeoordeling controleert een CBI als onafhankelijke derde partij of een product of dienst van een bedrijf aan geldende eisen voldoet. Deze derde partij is dus niet de fabrikant die het product maakt of de ondernemer die de dienst verleent. Vormen van conformiteitsbeoordeling zijn testen, inspecteren en certificeren (dit wordt ook wel TIC genoemd). 

Het proces van conformiteitsbeoordeling

de fabrikant van het product of de aanbieder van de dienst doet een aanvraag voor een certificaat, testrapport, keuring of inspectie. De CBI controleert of een product, dienst, proces, managementsysteem, persoon of claim aan de eisen voldoet en geeft vervolgens een rapport of certificaat af.

Afbeelding 2: de fabrikant van het product of de aanbieder van de dienst doet een aanvraag voor een certificaat, testrapport, keuring of inspectie. De CBI controleert of een product, dienst, proces, managementsysteem, persoon of claim aan de eisen voldoet en geeft vervolgens een rapport of certificaat af.

Accreditatie: gaat over een CBI, niet over het product of de dienst zelf

De certificaten en rapporten van CBI’s hebben alleen waarde als ze waarmaken wat ze beloven. Voor het publiek vertrouwen is het daarom belangrijk dat de CBI’s integer zijn en hun werk goed doen.

Accreditatie kijkt naar de deskundigheid, onpartijdigheid en consistentie van de CBI. Met een accreditatieverklaring wordt dat bevestigd. Een accreditatieverklaring versterkt het vertrouwen in (1) de wijze van beoordeling van de CBI en (2) van de kwaliteit van het product of de dienst. 

De RvA is de enige in Nederland die accrediteert

In Nederland is de Stichting Raad voor Accreditatie (RvA) aangewezen als de nationale accreditatie-instantie. Dit is in lijn met EU- Verordening 765/2008 en vastgelegd in de Wet aanwijzing nationale accreditatie-instantie (Wanai). De RvA is een zelfstandig bestuursorgaan en heeft wettelijke taken. EZ is opdrachtgever van de RvA. Ook de andere landen van de EU hebben één eigen accreditatie-instantie. 

Het proces van accreditatie

een CBI doet een aanvraag voor een accreditatieverklaring bij de RvA. De RvA controleert de deskundigheid, onpartijdigheid en consistente bedrijfsvoering voor bepaalde activiteiten van de CBI. Voldoet de CBI aan de eisen? Dan geeft de RvA de accreditatieverklaring af. De verklaring wordt jaarlijks opnieuw bekeken.

Afbeelding 3: een CBI doet een aanvraag voor een accreditatieverklaring bij de RvA. De RvA controleert de deskundigheid, onpartijdigheid en consistente bedrijfsvoering voor bepaalde activiteiten van de CBI. Voldoet de CBI aan de eisen? Dan geeft de RvA de accreditatieverklaring af. De verklaring wordt jaarlijks opnieuw bekeken. 

2. Wanneer gebruik ik conformiteitsbeoordeling en accreditatie in overheidsbeleid?

Conformiteitsbeoordeling is niet altijd geschikt 

Om te bepalen of het instrument geschikt is voor het beoogde beleidsdoel en publieke belang, moet onder andere gekeken worden of:

  • De aard en het gewicht van het te borgen publieke belang passen bij het instrument. Daarbij kan worden gekeken naar twee vragen:
  1. Sluiten de belangen van de overheid en de sector voldoende op elkaar aan? Het is belangrijk dat de sector gemotiveerd is om een bijdrage te leveren aan het maatschappelijk belang.
  2. Hoe groot zijn de risico’s die verbonden zijn aan het publiek belang? Relatief kleine risico’s kunnen onder conformiteitsbeoordeling zonder betrokkenheid van de overheid. Bij middelgrote risico’s is het aan te raden om conformiteitsbeoordeling met betrokkenheid van de overheid in te richten. Bij zeer grote risico’s is het belangrijk om te kijken of conformiteitsbeoordeling überhaupt een geschikt instrument is. Denk hierbij bijvoorbeeld aan verkeersovertredingen.
  • De sector in staat is om zelfregulering vorm te geven. Zo is het belangrijk dat er voldoende organisatiegraad en draagkracht is in de betrokken sector. Denk bijvoorbeeld aan een brancheorganisatie of ander platform. De sector moet zelf ook (gezamenlijke) acties kunnen ondernemen. Idealiter bouwt de overheid voort op een bestaand systeem. Conformiteitsbeoordeling is afhankelijk van hoe goed het met de sector zelf gaat. Conformiteitsbeoordeling kan eerst goed functioneren, maar daarna achteruitgaan door ontwikkelingen in de sector zelf.

Er zijn drie manieren om conformiteitsbeoordeling en accreditatie in te zetten bij overheidsbeleid

conformiteitsbeoordeling kan op drie verschillende manieren worden toegepast in overheidsbeleid: 1) verplicht, 2) vrijwillig en toezicht ondersteunend en 3) vrijwillig.

Afbeelding 4: conformiteitsbeoordeling kan op drie verschillende manieren worden toegepast in overheidsbeleid: 1) verplicht, 2) vrijwillig en toezicht ondersteunend en 3) vrijwillig. 

Variant 1: Wettelijk verplicht. De overheid stelt conformiteitsbeoordeling als vereiste

De overheid kan conformiteitsbeoordeling in regelgeving opnemen. Conformiteitsbeoordeling wordt dan wettelijk verplicht gesteld door de overheid. Op deze manier kun je de expertise van de sector optimaal inzetten in regelgeving. Denk bijvoorbeeld aan medische hulpmiddelen en liften.

Bij wettelijke conformiteitsbeoordeling gelden een aantal belangrijke aandachtspunten: 

  • Als de overheid conformiteitsbeoordeling wettelijk verplicht, moet dit onder accreditatie. De conformiteitsbeoordelende instellingen moeten dus geaccrediteerd zijn door de RvA.
  • Het is belangrijk dat er voldoende publieke betrokkenheid is en blijft bij het stelsel. Zo is het belangrijk dat een CBI wordt aangewezen door de minister en dat de minister het publieke toezicht op de CBI organiseert. De minister blijft namelijk eindverantwoordelijk voor het goed functioneren van het stelsel. 

Wil je een wettelijk stelsel inregelen? Raadpleeg dan de handreiking conformiteitsbeoordeling (binnenkort beschikbaar) en accreditatie en het kabinetsstandpunt accreditatie en conformiteitsbeoordeling en het rapport bij het kabinetsstandpunt. Neem ook contact op met de relevante partijen onder “5. Wie kan mij verder helpen?”. 

Variant 2: Vrijwillig en ondersteunend aan toezicht door overheid

Bij deze variant wordt het stelsel van conformiteitsbeoordeling en accreditatie vrijwillig opgezet en gebruikt. De overheid kan de inzet stimuleren (zonder wettelijk te verplichten). De publieke toezichthouder gebruikt het vrijwillige stelsel in haar beleid. Op die manier zijn privaat en publiek toezicht complementair aan elkaar. Dit is bijvoorbeeld het geval bij sommige meetinstrumenten, zoals weegschalen. De uitkomsten van de keuring worden gebruikt door de toezichthouder om het toezicht in te richten.

Vrijwillige conformiteitsbeoordeling kan zo een bijdrage leveren aan risico gebaseerd toezicht. De toezichthouder weet dat er aan bepaalde eisen en normen is getoetst. De toezichthouder kan er daarom voor kiezen om minder intensief toezicht te houden op het bedrijf dat het product of dienst op de markt brengt. Denk hierbij aan de volgende aandachtpunten: 

  • Conformiteitsbeoordeling is nadrukkelijk geen vervanging van publiek toezicht, maar kan het publieke risico gebaseerde toezicht wel ondersteunen.
  • CBI’s kunnen en mogen niet worden gezien als een uitvoerende dienst van de toezichthouders. De CBI en de certificaathouder hebben een horizontale verhouding. Er is sprake van een klantrelatie.
  • De publieke toezichthouder blijft verantwoordelijk voor de handhaving van wettelijke eisen. Bovendien maakt een publieke toezichthouder gebruik van bestuursrecht of strafrecht. Hiermee kan de toezichthouder optreden richting de CBI’s of de bedrijven die het product of de dienst op de markt brengen.

Variant 3: Vrijwillig zonder betrokkenheid van overheid. Mogelijk aangemoedigd door de overheid

Bij deze variant ligt het initiatief en gebruik bij bedrijfsleven: zelfregulering. En zonder directe betrokkenheid van de overheid. De overheid kan dit wel stimuleren. De uitkomst kan in lijn zijn met beleidsdoelen, zonder dat de overheid zelf een rol speelt. Mogelijk is verdere inzet van de overheid dan niet nodig. De kenmerken van een vrijwillig systeem zijn: 

  • Eisen en normen worden in principe door belanghebbenden opgesteld.
  • Ondernemers kunnen zelf bepalen of ze een conformiteitsbeoordeling willen voor hun product of dienst. Bijvoorbeeld om hun kwaliteit aan te tonen en/of zich te onderscheiden. Denk bijvoorbeeld aan certificatie van een duurzaamheidskeurmerk op producten.
  • CBI’s en/of schemabeheerders kunnen zelf bepalen of zij zich voor bepaalde diensten willen laten accrediteren. Bijvoorbeeld om hun kwaliteit aan te tonen, zich te onderscheiden en/of extra vertrouwen te geven in hun deskundigheid.

Checklist: vereisten bij het opzetten van een nieuw wettelijk conformiteitsstelsel onder accreditatie

Als conformiteitsbeoordeling (onder accreditatie) een geschikt instrument is om het beoogde beleidsdoel te realiseren, dan is het belangrijk dat het stelsel goed wordt ingericht door de overheid. Dit vergt onderzoek, tijd en maatwerk. Hieronder staat een checklist met de belangrijkste punten om op te letten bij het opzetten een nieuw wettelijk stelsel. Bij ieder punt staat een toelichting. Let op: een volledig overzicht van alle aandachtspunten en uitgangspunten staan in het kabinetsstandpunt en het rapport bij het kabinetsstandpunt. 

Zorg dat de wettelijke eisen duidelijk, objectief en toetsbaar zijn én dat deze bijdragen aan het beoogde beleidsdoel
  • In regelgeving moet worden aangegeven wat de wettelijke eisen zijn op basis waarvan de conformiteitsbeoordeling wordt uitgevoerd en wat de eisen zijn waar het product, proces of kwaliteitssysteem aan moet voldoen. Het is belangrijk dat deze wettelijke eisen aan het product/proces bijdragen aan het beoogde beleidsdoel, o.a. door deze voldoende uit te werken.
  • Deze wettelijke eisen zijn meestal eisen uit een privaat normatief document, zoals een norm (NEN, EN, ISO/IEC)). De norm bevat eisen waar het product of proces aan moet voldoen of stelt vast hoe prestaties van een product of proces worden bepaald. Soms bestaan er al geschikte normen. Soms moeten deze nog gemaakt worden. Houd in het laatste geval rekening met de (langere) doorlooptijden hiervan.
  • Eventueel kan het departement aanvullende eisen stellen aan de CBI, bovenop een norm. Dit kan bijvoorbeeld in regelgeving of in een schema. Denk bijvoorbeeld aan eisen over onpartijdigheid voor CBI’s en sancties die de CBI wel/niet mag opleggen.
  • Het is ook aan de wetgever om ervoor te zorgen dat de vorm van conformiteitsbeoordeling (testen, inspectie, kalibratie, en certificatie en verificatie) aansluit bij het beleidsdoel.
  • Tot slot is het belangrijk dat de wettelijke eisen vooraf aan (1) de beoogde toezichthouder en (2) de RvA worden voorgelegd.
    • De beoogde publieke toezichthouder toetst de wettelijke eisen op handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid.
    • De RvA controleert of de eisen op basis waarvan de conformiteitsbeoordeling wordt uitgevoerd aan de accreditatie-eisen voldoen. Let op: het is niet aan de RvA om te bepalen wát de wettelijke eisen zijn. De RvA controleert alleen of de eisen op basis waarvan de conformiteitsbeoordeling wordt uitgevoerd geschikt zijn voor accreditatie.
Onderzoek of er een bestaand schema is dat zorgt voor het bereiken van de beoogde beleidsdoelen of dat er een nieuw schema nodig is. Is er een nieuw schema nodig? Neem hier voldoende tijd voor
  • Het is mogelijk om in regelgeving alleen naar een norm te verwijzen. Maar soms zijn normen niet direct te gebruiken voor conformiteitsbeoordelingsactiviteiten. Er is dan ook een schema nodig waarin staat hoe de conformiteitsbeoordeling uitgevoerd moet worden.
  • Er kan ook verwezen worden naar een schema om harmonisatie in de werkwijze van CBI’s te bevorderen. Dit is vooral belangrijk als er meerdere CBI’s zijn die gebruik maken van hetzelfde schema of wanneer er de overheid graag wil dat dit gebeurt.
  • De ontwikkeling van een schema kost tijd. Zeker als er geen bestaande kwaliteitsstructuur in de sector aanwezig is. De markt heeft dan tijd nodig om samen eisen te ontwikkelen en deze door te voeren. Het kan ook nuttig zijn om als overheid betrokken te zijn bij het ontwikkelen van een nieuw schema.
  • Ook het opnemen van een schema in de regelgeving kost tijd. Er moeten vooraf namelijk verschillende (verplichte) stappen worden gezet. Denk bijvoorbeeld aan een ATR toets, Europese notificatie, een eventuele toets op handhaafbaarheid en een internetconsultatie.
Beleg het stelsel op de juiste manier in regelgeving
  • Het is belangrijk dat het stelsel op de juiste manier in regelgeving opgenomen is. Denk bijvoorbeeld goed na of dit het beste in een wet kan of juist in lagere regelgeving. Het voordeel van lagere regelgeving is bijvoorbeeld dat dit gemakkelijker aangepast kan worden. Dit is met name praktisch als er schema’s opgenomen in de regelgeving periodiek worden aangepast.
  • Daarnaast is het belangrijk om op de juiste manier te verwijzen naar een norm en/of schema in de regelgeving. Uitgangspunt hierbij is om in regelgeving te verwijzen naar een specifieke versie van de norm en/of schema (met jaartal en/of versienummer). Het is ook mogelijk om in de regelgeving aan te geven dat door de markt opgestelde normen en/of schema’s na publicatie van de regelgeving door de minister (of de toezichthouder) kunnen worden aangewezen. 
Neem de verplichting tot accreditatie van de CBI op in regelgeving
  • Accreditatie geeft vertrouwen in het werk van de CBI. Op het moment dat conformiteitsbeoordeling wettelijk verplicht wordt gesteld, moet de CBI ook geaccrediteerd zijn. Dit is het uitgangspunt in het kabinetsbeleid. Op deze manier ontstaat vertrouwen dat de CBI deskundig, onpartijdig en consistent handelt.
  • De RvA controleert jaarlijks en steekproefsgewijs de afgegeven accreditaties.
    • Bij een nieuwe activiteit onder accreditatie zal de RvA de CBI beoordelen tegen de norm die wordt gebruikt voor accreditatie (bijvoorbeeld: ISO 17021-1, ISO 17065) en de normen en schema’s die specifiek van toepassing zijn op deze activiteit. Na een succesvolle beoordeling zal de RvA (een uitbreiding van) de accreditatie toekennen.
    • De RvA voert vervolgens jaarlijks een controlebeoordeling uit. Soms zijn CBI’s onder één accreditatie in meerdere sectoren/stelsels werkzaam. Het is mogelijk om in een Specifiek Accreditatie Protocol (SAP) afspraken te maken met de RvA met welke frequentie een activiteit/stelsel/sector terugkomt in de jaarlijkse controle. Voorwaarde vanuit de vereisten voor accreditatie is dat het minimaal één keer in de vierjarige cyclus wordt beoordeeld. Afhankelijk van het risico wordt een geaccrediteerde activiteit vaker beoordeeld.
    • De RvA heeft de mogelijkheid om de accreditatie van een CBI te schorsen of in te trekken.
Wijs een CBI aan via een ministeriële aanwijzing
  • Een CBI kan alleen door of namens een minister worden aangewezen. Hiermee kan de minister uitvoering geven aan de verantwoordelijkheid voor het conformiteits- en accreditatiestelsel. De wetgever bepaalt aan welke eisen de CBI moet voldoen om een aanwijzing te krijgen. Accreditatie is altijd een van deze eisen. Een aanwijzing van een nieuwe CBI is altijd mogelijk. Ook als het stelsel al langere tijd bestaat.
  • De minister kan een aanwijzing van een CBI ook schorsen of intrekken. Dat kan bijvoorbeeld wanneer de RvA de accreditatie van een CBI schorst of intrekt, omdat accreditatie een van de voorwaarde voor de aanwijzing is. 
Wijs een publieke toezichthouder aan op de CBI
  • Het is belangrijk dat de minister een publieke toezichthouder aanwijst. Er moet een toezichthouder zijn die toezicht houdt op de CBI en het stelsel. De RvA accrediteert een CBI, maar is geen publieke toezichthouder.
  • Het gaat hierbij om stelseltoezicht door de publieke toezichthouder. Dit toezicht is vooral gericht op het goed functioneren van het stelsel.
  • Naast toezicht op de CBI moet er ook een publieke toezichthouder zijn die toezicht houdt op het product en/of de dienst nadat het product op de markt is gebracht. 
Zorg voor een duidelijke beschrijving van de rollen en verantwoordelijkheden van de partijen in het stelsel
  • Het moet duidelijk zijn wie wat doet. En wat de rol van de verschillende partijen is.
  • Bijvoorbeeld als het gaat om het inrichten van het toezicht. De CBI heeft een publiek-private rol. De CBI voert een beoordeling uit tegen wettelijke eisen. Maar de CBI heeft ook een private relatie met de certificaathouder.
  • En wat wordt er verwacht van een schemabeheerder? Moet deze ook samenwerking tussen CBI’s bevorderen of beheert deze alleen het schema?
  • Het is ook belangrijk dat de verantwoordelijkheden van de minister duidelijk zijn.
Spreek met de partijen in het stelsel over de onderlinge samenwerking en informatie-uitwisseling en zorg dat dit goed wordt geregeld
  • Samenwerking tussen alle partijen in het stelsel is heel belangrijk. Hier horen ook afspraken bij over informatie-uitwisseling tussen bijvoorbeeld de RvA, de CBI en de publieke toezichthouder.
  • Het is ook mogelijk om een periodiek overleg tussen de partijen op te zetten om risico’s in het stelsel op tijd te signaleren.
  • Er zitten beperkingen aan het onderling uitwisselen van informatie. Toch zijn er zeker mogelijkheden om op stelselniveau – en in geval van ernstige onregelmatigheden soms ook op bedrijfsniveau - informatie uit te wisselen. Het is belangrijk om deze mogelijkheden te onderzoeken. Ook dit kun je vastleggen in wet- en regelgeving.
Betrek alle stakeholders vroegtijdig
  • Denk hierbij aan stakeholders, zoals de RvA, NEN, inspecties, de Vereniging van Schemabeheerders, brancheverenigingen en partijen in de sector. 
Neem voldoende tijd om het stelsel in te richten
  • Het opzetten van een nieuw stelsel kost tijd. Denk hierbij aan de ontwikkeling van eventueel nieuwe normen en een schema. Daarnaast moet er voldoende tijd zijn voor de sector om te kunnen voldoen aan de wettelijke eisen.
  • Ook nieuwe/aanvullende accreditaties van CBI’s door de RvA kunnen soms tot wel een jaar duren. De doorlooptijd is o.a. afhankelijk van het aantal en de aard van de afwijkingen die worden geschreven tijdens de accreditatiebeoordeling. Pas daarna kan de CBI conformiteitsbeoordelingen uitvoeren en bijvoorbeeld certificaten afgeven. Het is belangrijk om ook hiermee rekening te houden bij het inrichten van het stelsel.

3. Waar vind ik meer informatie?

4. Wie kan mij verder helpen? 

  • Ministerie van Economische Zaken, Directie Mededinging en Consumenten (MC). Directie MC is stelselverantwoordelijk voor conformiteitsbeoordeling en accreditatie en is  beleidsverantwoordelijk voor de RvA. MC kan meedenken over de inrichting van stelsels en contacten met relevante partijen. 
    Contactgegevens: secretariaatmc@minezk.nl.
  • Raad voor accreditatie (RvA). Het is belangrijk om de RvA tijdig te betrekken als je conformiteitsbeoordeling wettelijk opneemt. De RvA kijkt o.a. graag mee naar de inrichting van het stelsel en of de gestelde eisen in de wetgeving aan de accreditatie-eisen voldoen.
    Website: www.rva.nl. 
    Contactgegevens: Contactformulier Raad voor Accreditatie - Raad voor Accreditatie.
  • Stichting Nederlands Normalisatie-Instituut (NEN). NEN verbindt partijen en belanghebbenden en zorgt ervoor afspraken worden vastgelegd in normen. NEN kan ook optreden als schemabeheerder. 
    Website: www.nen.nl. 
    Contactgegevens: klantenservice@nen.nl.
  • Nederlandse Vereniging Certificatie-instellingen (NVCi). Dit is de branchevereniging voor certificatie-instellingen. 
    Website: www.nvci.nl
    E-mailadres: info@nvci.nl
  • Fenelab. Dit is de branchevereniging voor geaccrediteerde laboratoria, kalibratie- en inspectie-instellingen. 
    Website: www.fenelab.nl 
    E-mailadres: info@fenelab.nl
  • Vereniging van Schemabeheerders (VvS). Dit is de branchevereniging voor schemabeheerders. 
    Website: www.schemabeheerders.nl 
    E-mailadres: info@schemabeheerders.nl

Laatst gewijzigd op: 10-3-2026