„Gedragskennis staat bij de overheid aan de zijlijn.” Dat is niet mild geformuleerd — en het staat gewoon in het WRR-rapport Aan de slag met gedrag! (februari 2026)
Stel: je wilt dat mensen hun tuin vergroenen. Minder tegels, meer planten. Logisch, nuttig, urgent. Dus je schrijft een folder. Je opent een subsidieloket. Je lanceert een campagne.
En dan… gebeurt er weinig.
Niet omdat mensen het niet willen. Maar omdat beleid te vaak ontworpen wordt vanuit wat mensen zouden moeten doen — en veel te zelden vanuit wat ze écht kunnen en gaan doen. Rekening houden met dat doenvermogen is geen nice-to-have: het is een kwaliteitseis in het Beleidskompas. En toch wordt de doenvermogentoets in de praktijk nog te weinig ingezet, zeker bij klimaatbeleid.
Twee beleidsmedewerkers namen die vraag serieus. Ze doken in de casus tuinvergroening, schakelden gedragswetenschappelijke kennis in, en kwamen tot inzichten die hun eigen aannames ondersteboven gooiden.
Heb jij een tuin of balkon? Dan snap je de casus meteen. Maar wat je misschien niet verwacht: hoe anders het beleid eruitziet als je het ontwerpt met oog voor wat mensen daadwerkelijk doen en laten.
Laatst gewijzigd op: 3-9-2026